Inleiding
De eerste online-expositie van stichting Zinnebeelden is een feit en de eer gaat naar de Italiaanse kunstenaar Albino Nicolis.
Ik kwam hem tegen op een van de Outsider Art pagina’s van facebook en raakte gefascineerd door zijn werk.
Zodoende contact met hem gezocht (met hulp van Google Translate). Hem gevraagd of hij online wilde exposeren op onze website en gelukkig ging hij akkoord.
De teksten zijn 2-talig: in Nederlands en Italiaans. Albino heeft zelf een tekst aangeleverd die door Google Translate vertaald is en aangepast in verband met verschil in zinsopbouw.
Voor de duidelijkheid voor de lezer is eerst de Nederlandse vertaling weergegeven en daarna het origineel van de kunstenaar.
Uw reacties zullen aan de kunstenaar worden doorgestuurd.
I tuoi commenti saranno inoltrati all’artista.
La prima mostra online della Fondazione Zinnebeelden è un fatto e l’onore va all’artista italiano Albino Nicolis.
L’ho incontrato su una delle pagine Facebook di Outsider Art e sono rimasto affascinato dal suo lavoro.
Così ho cercato di contattarlo (con l’aiuto di Google Translate). Gli ho chiesto di esporre online sul nostro sito web e, fortunatamente, ha accettato.
I testi sono in due lingue: in olandese e in italiano. Albino stesso ha fornito un testo che è stato tradotto da Google Translate e modificato a causa della differenza nella struttura delle frasi.
Per essere chiari al lettore, viene mostrata prima la traduzione olandese e poi l’originale dell’artista.
ALBINUS NICOLIS
Biografische notities:
Geboren te Verona op 30 mei 1957.
Hij woont en werkt in Verona.
Albino Nicolis draagt alle tekens van de taal van de arme kunst met zich mee, verrijkt door de voetafdrukken van een persoonlijke poëtische accentuering.
Albino Nicolis neemt ons mee naar een verloren wereld, waarin herinneringen elkaar verdringen. Aan de andere kant tot het diepe en scherpe heimwee wordt.
Nostalgie naar ontmoetingen van warme erkenningen van authentieke knuffels geleefd zonder sentimentaliteit, in het besef van breuken die hebben plaatsgevonden, van versnippering sentimenteel en conceptueel doorkruist. Kunstenaar wil dat we schatten aanraken.
Van de mensheid en de rampen die hen hebben begraven, die hen blijven begraven en die wij misschien tot op de dag van vandaag konden voorkomen als we ons maar vol vertrouwen overgaven aan de moed om te leven.
De deuren van Albino Nicolis mogen dicht blijven om ons te herinneren aan de grijze situatie die we passief leven of ze kunnen opengesteld worden door onze intelligentie om een nieuwe horizon van leven en zin. De kunstenaar geeft nooit op om ons ‘figuren’-beelden aan te bieden om mee te ademen, een frisse lucht, kalm van provocerende ironie, van visuele ontdekkingen, van ruimtelijke combinaties, stimulerend.
Zijn schilderijen hebben een artistieke herinterpretatie van de heilige materie, die de toeschouwer betovert en onderscheidt zich door de originaliteit van de techniek.
Nu beleeft het werk de crisis van lokale en nationale identiteit, er zijn tekenen van overgave, van protest tegen de meedogenloze globalisering met de opkomst van betekenissen die de lokale, geografische en culturele dimensie overstijgen. Het antropoceen* werd beleefd als het lijden van de tradities en symbolen van altijd, zelfs als ze conflictueel zijn. Hier komen veel verwijzingen naar de christelijke traditie naar voren die zijn ingevoegd in chromatismen** van wanhoop; dan het geopolitieke idee van het land, lijdend en op vele manieren 360 graden gedraaid; vervallen politieke symbolen maakt niet uit of ze worden toevertrouwd of niet, ook uitdrukkingen van een nu verouderde semiotiek*** en niet langer geruststellend.
Het raakt de digitale conditie niet aan: het is gehecht aan materie en handmatige transformatie nog eerder dan analoog. Digitaal wordt verwijderd als losse beschouwd.
Nu is het werk gericht op de wreedheid van de politieke situatie, oorlogen, menselijk leed.
Voetnoten:
- * Het Antropoceen is een voorgesteld, informeel geologisch tijdperk waarin de mens de dominante factor is geworden voor ingrijpende, vaak catastrofale veranderingen in de atmosfeer, ecosystemen en geologie van de aarde.
- ** Chromatismen verwijst in de muziektheorie naar het gebruik van chromatische tonen (verhogingen of verlagingen), die niet tot de primaire toonladder van de compositie behoren, wat leidt tot een kleurrijker, atonale of serieel karakter.
- *** Semiotiek of tekenleer, is de wetenschappelijke studie naar hoe tekens en symbolen betekenis creëren, overdragen en geïnterpreteerd worden in cultuur en communicatie.
ALBINO NICOLIS
Note biografiche
Nato a Verona il 30/05/1957. Vive e lavora a Verona.
Albino Nicolis porta con sé tutti i segni del linguaggio dell’artepovera” arricchiti dalle impronte di una personale accentuazione poetica.
Albino Nicolis ci trasporta in un mondo perduto, nel quale le memorie si affastellano l’una sull’altra fino a diventare profonda e pungente nostalgia.
Nostalgia di incontri di caldi riconoscimenti di autentici abbracci vissuta senza sentimentalismo nella consapevolezza delle rotture avvenute, della frammentazione sentimentale e concettuale attraversata. L’artista vuol farci toccare con mano i tesori
dell’umanità e i disastri che li hanno sepolti, che continuano a seppellirli e che noi forse ancora oggi potremmo impedire se solo ci abbandonassimo fiduciosi al coraggio di vivere,
accorgendoci delle perle che possediamo e insieme del fango che le sommerge.
Le porte, di Albino Nicolis possono restare chiuse per ricordarci la situazione grigia che viviamo passivamente oppure possono essere aperte dalla nostra intelligenza per trovare
un nuovo orizzonte di vita e di senso. L’artista non rinuncia mai ad offrirci “figure” immagini con le quali respirare, un’aria frizzante, calma di provocante ironia, di scoperte visive, di combinazioni spaziali, stimolanti.
I suoi dipinti hanno una rivisitazione artistica della materia sacra, che incanta lo spettatore e si distingue per l’originalità della tecnica.
Ora l’opera vive la crisi di identità locale e nazionale, ci sono segni di resa, di protesta difronte all’implacabile globalizzazione con l’emergenza di significati che supera la dimensione del locale, geografico e culturale. L’antropocene è vissuto come sofferenza delle tradizioni e dei simboli di sempre, anche quando sono conflittuale , ecco emergere molti richiami alla tradizione cristiana inseriti in cromatismi di disperazione; poi l’idea geopolitica del paese, sofferente e girato in molti modi a 360gradi; simboli politici decaduti non importa se affidati o no, pure espressioni di una semiotica ormai obsoleta e non più rassicurante.
Non tocca la condizione digitale: è attaccato alla materia ed alla trasformazione manuale addirittura prima che analogica. Il digitale è rimosso considerato avulso.
Ora l’opera è rivolta alla crudeltà della situazione politica, alle guerre ,alla sofferenza umana.
Geef een reactie